Γιατί εκτός από άναρχοι τεντιμπόϋδες, είμαστε και αγαπησιάρηδες να'ούμε..

Σα γομολάστιχα τα σβήσανε μια μέρα

τα σβήσαν όλα οι κουβέντες που'πες χθες

Τα σβήσαν όλα σαν το φύσημα του αγέρα

μα είχες τον τρόπο κι αυτά ωραία να τα λες

Είχες το βλέμμα της αγάπης που'χει σβήσει

μα εγώ κοιτούσα δυο ματάκια νευρικά

Αχ, κι έλεγα θε'μου, πριν την πόρτα μου να κλείσει

να τα φιλούσα γι'άλλη ακόμα μια φορά

Γιατί δεν ήτανε για μας τους δυο ετούτη η αγάπη

σαν τους τσιγγάνους τριγυρνάμε εδώ κι εκεί

Άλλη μια ακόμα ιστορία στο ντουλάπι,

τώρα με άλλη θα'μαι εγώ και με άλλον εσύ

Ο έρωτάς μας, το νήμα πρώτος ποιος θα κόψει

Ο έρωτάς μας ήταν εξοντωτικός

κι όμως την ξέραμε κι οι δυο την άλλη όψη

πως κάποια μέρα θα τελείωνε κι αυτός

Με λες επίθεση

Κοίταξε γύρω στο θλιμμένο σου σαλόνι

μια μοναξιά που αντιφεγγίζει στην οθόνη

δες ένα πτώμα στο μεγάλο σου καθρέφτη

έτσι είσαι πίσω απ' τη νιότη σου π' αστράφτει

νιώσε το μέτρο του κανόνα που επιμένει

απ' τα ρολόγια τη ζωή να ξαποστέλνει

νιώσε τη σύμβαση στα παγωμένα γέλια

φωτογραφίες από άθλια τσιφτετέλια

Με λες επίθεση καταστροφή αποσύνθεση

με λέω άμυνα φωτιά και σύνεση

με λες απίθανο ψυχωτικό απόλυτο

με λέω άκομψο τρελό κι αμόλυντο

Τόλμα μια βόλτα στα σκοτεινά προάστια

δες ένα πάθος μια αγκαλιά τεράστια

πόνος και αίμα μπερδεύει τις κουλτούρες

πως βαβουριάζουν της καριέρας οι κουμπούρες

πως παιδιαρίζουν οι αλήτες στα φανάρια

πως κοροιδεύουν της ζωής τ' αναστενάρια

ενώ αποστρέφεσαι εικόνες που δαγκώνουν

οι άσπρες λωρίδες του δρόμου σε καρφώνουν

Λες τι να κάνω δεν γαμιέσαι ξεφορτώσου

λεω τη ζώνη να φορέσεις θα σε λιώσουν

λες ειρωνεύεσαι τσογλάνι και δεν ξέρεις

λέω δεν έχεις χρόνο μιζέρια περιφέρεις

Έμποροι πρότειναν αμύθητη πενία

και συ λιμπίζεσαι αφόρητη ανία

τα κράτη μάτωσαν της γειτονιάς τον χάρτη

και 'συ μαζεύεις τα κομμάτια σου απ' το πάρτυ

μπάτσοι σκαρφίζονται νυχτερινά παιχνίδια

στου τρίτου κόσμου τ' αποκαίδια

το ίδιο αίμα οι ίδιες στάχτες θα σκεπάσουν

τα όνειρα σου οι εφιάλτες θα ξεράσουν

Με λες αλάνι χαώδη κολλημένο

ό,τι μπορώ κάνω αλλά και σε προσμένω

ώρα την ώρα αποφασίζεις ότι ορίζεις

αλλά ποτέ μην πεις ότι δε γνωρίζεις

Χωρίς τίτλο.

Τελικά το διαβάζει κανείς το Blog ?
Ποστάρετε τίποτα ρε, εκτός αν δε γίνεται τίποτα και πουθενά.
Δεν κινείται τίποτα.
Χαιρετίσματα, Αναγνώστης.

To This Day

To This Day from To This Day on Vimeo.


To This Day is a project based on a spoken word poem written by Shane Koyczan (shanekoyczan.com) called “To This Day”, to further explore the profound and lasting impact that bullying can have on an individual.
Schools and families are in desperate need of proper tools to confront this problem. We can give them a starting point... A message that will have a far reaching and long lasting effect in confronting bullying.
Animators and motion artists brought their unique styles to 20 second segments that will thread into one fluid voice.
This collaborative volunteer effort demonstrates what a community of caring individuals are capable of when they come together.
Watch the call for entries here: vimeo.com/56131212

Ο ανατρεπτικός P183 ή αλλιώς "O Ρώσος Βanksy"

Ο ανατρεπτικός καλλιτέχνης γκράφιτι ο Ρώσος Βanksy πέθανε σε ηλικία μόλις 28 ετών.
Αναδημοσίευση από OmniaTV Blogs

Ο καλλιτέχνης γκράφιτι P183 - ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους της ρωσικής τέχνης του δρόμου - του οποίου το παρατσούκλι ήταν ο Ρώσος Banksy πέθανε χθες βράδυ.  Η αιτία που προκάλεσε το θάνατο του νεαρού καλλιτέχνη παραμένει άγνωστη.

Ελάχιστα είναι γνωστά για τον P183. To P αναφέρεται πιθανόν στο αρχικό γράμμα του ονόματός του, που ήταν Pavel. Σύμφωνα με τις ανεπαρκείς πληροφορίες που έχουν αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα του, γεννήθηκε στη Μόσχα πιθανόν το 1983 και ήταν απόφοιτος του τμήματος επικοινωνιακού σχεδιασμού. Σε μία από τις συνεντεύξεις του είχε δηλώσει, πως κατείχε επίσης δίπλωμα δικηγόρου. Ο Πάβελ κέρδισε αναγνώριση ως ο δημιουργός ανατρεπτικών έργων τέχνης που είναι διάσπαρτα σε όλη την Μόσχα.

 Μετά από αφιερώματα στο πρόσωπό του από Βρετανούς δημοσιογράφους της εφημερίδας Guardian αλλά και από αμερικανικές και γαλλικές εφημερίδες που δημοσίευσαν έργα του, του προσδόθηκε το παρατσούκλι "ο Ρώσος Banksy". Επεσήμαναν την ομοιότητα στο στυλ των δύο καλλιτεχνών, και το γεγονός ότι και οι δύο προτιμούσαν να κρατούν κρυφή την ταυτότητά τους. 

Ωστόσο, ο P183 δεν εξέλαβε τη σύγκριση αυτή ως φιλοφρόνηση, σημειώνοντας πως διαμόρφωνε το προσωπικό του στυλ τα τελευταία 14 χρόνια.

  Η μυστηριώδης αυτή καλλιτεχνική φιγούρα, προτιμούσε να καλύπτει τα ίχνη του και να κρύβει το πρόσωπό του με μια μαύρη κουκούλα, ώστε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Ένα σπρέι βαφής ποτέ δεν τον απογοήτευσε, το οποίο βοηθούσε τον καλλιτέχνη να μοιράζεται τις ιδέες του με εκείνους που κρατούσαν τα μάτια τους ανοιχτά.

                                                                                                        

"Όπως και ποιητές που βάζουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους πάνω σε χαρτί, θέλω δική μου φωνή να ακουστεί," εξήγησε ο Πάβελ σε μια συνέντευξή του στο  RT πέρυσι. "Με τη δουλειά μου, θέλω να μοιραστώ ορισμένες ιδέες με τους ανθρώπους.

  Τον περασμένο Απρίλιο, ο Πάβελ πραγματοποίησε το  πιο τολμηρό κόλπο του, το οποίο προκάλεσε πανικό στις αστυνομικές δυνάμεις  της πόλης. Μια περιοχή σε βιομηχανική ζώνη στη Μόσχα, αποκλείστηκε και μια ομάδα πυροτεχνουργών κλήθηκε μετά από καταγγελία πως ένα ύποπτο αντικείμενο υπήρχε κάτω από μια σιδηροδρομική γέφυρα. Προς μεγάλη έκπληξη όλων, αντί για βόμβα, η αστυνομία εντόπισε ένα μοντέλο ενός διαστημικού εισβολέα από το δημοφιλές βίντεο παιχνίδι arcade της δεκαετίας του '80. Ο Πάβελ είχε πει στο RT Πάβελ, ότι το σχέδιό του ονομαζόταν "ο μαχητής του μποτιλιαρίσματος."

Το έργο απεικόνιζε ένα ρομπότ που μιμείται το παιχνίδι και πυροβολούσε τα διερχόμενα αυτοκίνητα με ένα κόκκινο φως λέιζερ. Αλλά καμία ζημιά δεν προκλήθηκε στα αυτοκίνητα ή στους οδηγούς τους.

                                                                              

"Ποιος θα μπορούσε αλήθεια να έχει μπερδέψει ένα σχέδιο δύο μέτρων ενός διαστημικού εισβολέα με μια βόμβα;" αναρωτήθηκε ο Πάβελ. "Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο, ήταν ότι όταν τα μέσα ενημέρωσης αναφέρθηκαν στο γεγονός είχαν δίπλα στο κείμενο φωτογραφία μιας πραγματικής χειροβομβίδας. Έχετε δει σε βίντεο τις αντιδράσεις των ανθρώπων σε αυτό, γελούσαν. Σε κανέναν δεν φάνηκε ύποπτο ούτε ανησύχησαν", ανέφερε ο καλλιτέχνης στο RT.

Πολλοί χαρακτήριζαν τον Pavel έναν γκράφιτι βανδαλιστή. Αλλά στα έργα του, που διατηρούνταν λίγο περισσότερο από μερικές ημέρες προτού σβηστούν από τους οδικούς καθαριστές, υπήρχε πάντα κάτι περισσότερο από ό,τι αντικρίζουν αρχικά τα μάτια. Οι φωτογραφίες έγιναν ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να τα αποθανατίσει ώστε να γίνουν γνωστά και για τις επόμενες γενιές.

   Ο ανατρεπτικός αυτός καλλιτέχνης σπούδασε επικοινωνιακό σχεδιασμό στο κολέγιο. Τα εγκαταλελειμμένα κτίρια, οι γέφυρες, τα σχολεία και το Μετρό της Μόσχας ήταν οι δημιουργικές "παιδικές χαρές" του.

 

Ο καλλιτέχνης έθετε συχνά το θέμα της  ελευθερίας στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των έργων του, καθώς και τον πολιτικό ακτιβισμό. Ένα καλοκαίρι ο Πάβελ ζωγράφισε μια ομάδα ΜΑΤ σε μια από τις εισόδους του μετρό, επιδιώκοντας έτσι να αναβιώσει και να θυμίσει τις μέρες της απόπειρας πραξικοπήματος το 1991.

                                                                                              

Λίγο μετά τις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2011 στη Δούμα, που προκάλεσαν αναταραχή με τις δηλώσεις και τις αξιώσεις για εκλογική νοθεία, επιχείρησε στα έργα του θέματα με πολιτικές διαστάσεις.

                                                                                         

"Με απλά λόγια, θέλω να διδάξω στους ανθρώπους αυτής της χώρας να ξεχωρίζουν τα ψέματα από την αλήθεια και το κακό από το καλό," είπε ο καλλιτέχνης στο RT. "Αυτό είναι κάτι, που οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην μπορούν να κάνουν."

Ο καλλιτέχνης πίστευε ότι "Η έκφραση της άποψης σου είναι μια μορφή πολιτικής άμυνας". 

(πηγή : http://rt.com/news/banksy-graffiti-artist-dies-213/)

Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται ο Πάβελ κατά την διάρκεια της υπέροχης δημιουργίας του κάτω από μια γέφυρα στη Μόσχα.

                                                                                    

Αντιφασιστική Μικροφωνική στην Παλλήνη

Χθες, Παρασκευή 29/3 στις 18:00 πραγματοποιήθηκε Αντιφασιστική Μικροφωνική στη στάση μετρό/προαστιακού Παλλήνης. Κρεμάστηκαν δύο πανό στις δύο πλευρές της λεωφόρου Μαραθώνος. Εκφωνήθηκε και μοιράστηκε το κείμενο (που γράφεται παρακάτω και βρίσκεται σε μορφή pdf εδώ) και πετάχτηκαν τρικάκια με περιεχόμενο:

"Όσο πιο πολύ μας κλέβουν τη ζωή

τόσο μας ταΐζουν με έθνος και φυλή"

και

"Οι παππούδες μας πρόσφυγες

Οι γονείς μας μετανάστες

Εμείς ρατσιστές;"

Η συμμετοχή του κόσμου ήταν αρκετά μεγάλη για τα δεδομένα της περιοχής, 100 άτομα περίπου με μια εκτίμηση. Συμμετείχαν και βοήθησαν αρκετοί αντιφασίστες από την ευρύτερη Ανατολική Αττική (Αγία Παρασκευή, Μαρκόπουλο). Η ανταπόκριση του κόσμου στο μοίρασμα του κειμένου ήταν θετική και ειδικά σε νέο κόσμο ενθουσιώδης. Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξε και προτροπή από διερχόμενους για ισχυροποίηση του αντιφασιστικού αγώνα αφού όπως μας είπαν στο ίδιο σημείο πριν αρκετές μέρες φασιστοειδή μοίραζαν φυλλάδια. Συνεχής η παρουσία 2 μπατσικών και ασφαλιτών που τους περιτριγύριζαν απέναντι απ'τη μικροφωνική.  Η μικροφωνική ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 21:00 και αποχωρώντας κολλήθηκε το κείμενο, φωνάχτηκαν συνθήματα και πετάχτηκαν τρικάκια και στην ευρύτερη περιοχή της Παλλήνης.

Το κείμενο που εκφωνήθηκε/μοιράστηκε:

ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ,

     ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ, ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ,

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΠΑΝΤΟΥ!

   
    Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια υποτίμηση των ζωών μας. Μια υποτίμηση οικονομική, υλική, ηθική, πολιτισμική, απόρροια της δομικής κρίσης του καπιταλισμού, που είναι συνυφασμένη με την ίδια του την ύπαρξη. Τα αποτελέσματά της τα βιώνουμε στην καθημερινότητά μας (ανεργία, αυτοκτονίες,, κοινωνικός κανιβαλισμός). Κράτος και αφεντικά προκαλούν αυτή την εξαθλίωση, για να πετύχουν τις στρατηγικές επέκτασης και διαιώνισης του κεφαλαίου. Αυτό το επιτυγχάνουν με την καταστολή όποιου αντιστέκεται, την καταπάτηση οποιουδήποτε δικαιώματος (κατακτήσεις προηγούμενων αγώνων), τον πολλαπλασιασμό των θυμάτων εκμετάλλευσης και με ψευτοδιλήμματα (ευρώ ή δραχμή), καθορίζοντας το εύρος των επιλογών μας.

    Στην επίθεσή του στην εργασία το κεφάλαιο ανέκαθεν στηριζόταν στον ρατσισμό (σεξιστικό, φυλετικό), που διαχώριζε τους εργαζόμενους. Οι φασιστικές συμμορίες, ως πιστοί υπηρέτες του, στοχοποιούν τους αδύναμους, σε πρώτη φάση τους μετανάστες. Έτσι αποκτούν το δικό τους μερίδιο εξουσίας και προνομίων. Άλλωστε, σε περιόδους κρίσης οι φασίστες αναδεικνύονται σε εφεδρεία του συστήματος, για να καταστείλουν τις όποιες αντιστάσεις και για να εγγυηθούν την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος.

    Οι νεοναζί εθνικιστές που μπήκαν στη βουλή υπερασπίζουν σταθερά το κεφάλαιο. Τα παραδείγματα πολλά. Αντιτάχθηκαν στην παραμικρή φορολόγηση των εφοπλιστών για τα υπό ελληνική σημαία πλοία τους. Προτίμησαν τα 80 εκατομμύρια που θα αντλούσε ο προϋπολογισμός από αυτούς, να τα επωμισθούν οι εργαζόμενοι, οι ημιάνεργοι, οι συνταξιούχοι. Ψήφισαν μαζί με την κυβέρνηση υπέρ της ιδιωτικοποίησης της αγροτικής τράπεζας (δηλαδή τη μεταβίβαση της υποθηκευμένης αγροτικής γης σε ιδιώτη τραπεζίτη). Στάθηκαν υπέρ της διαγραφής των χρεών των Π.Α.Ε. και Κ.Α.Ε. (χρέη τα οποία ξεκινούν από εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και φτάνουν σε ποσά αρκετών εκατομμυρίων ). Τελευταίο κατόρθωμά τους, η υποστήριξη της εταιρίας εξόρυξης χρυσού (Eldorado Gold).  

    Μέσα στη σύγχυση της καθημερινότητας κατασκευάζονται και μας σερβίρονται πολλοί μύθοι. Ένας κύριος μύθος είναι ότι οι μετανάστες ευθύνονται για τα ποσοστά της ανεργίας. Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει. Από τη δεκαετία του ’90, χιλιάδες μετανάστες χρησιμοποιήθηκαν ως φτηνό εργατικό δυναμικό, αυξάνοντας τα κέρδη των αφεντικών. Λόγω ακριβώς του μικρού κόστους και της ανασφάλιστης εργασίας τους, αξιοποιήθηκαν ευρύτερα από τους ντόπιους οι οποίοι επιζητούσαν να ζήσουν το μικροαστικό όνειρο της κοινωνικής ανέλιξης. Τους χρησιμοποίησαν σε δουλειές που αρνιόνταν οι ίδιοι να κάνουν (οικοδομή, χειρονακτικές εργασίες, υπηρετικό προσωπικό κτλ). Αυτό ωστόσο που δεν αντιλήφθηκε κανείς είναι ότι οι συνθήκες εργασίας των μεταναστών ήταν μια εικόνα από το μέλλον, γεγονός που επιβεβαιώνεται σήμερα με τις συνθήκες εργασίας όλων. Ο πραγματικός υπαίτιος της ανεργίας είναι ο καπιταλισμός που πατώντας στον ρατσισμό συσσώρευσε περισσότερο κέρδος και διαίρεσε τα θύματα της εκμετάλλευσης για να μη δουν τον κοινό τους εχθρό.

     Ένας άλλος μύθος που θέλουν να περάσουν είναι ότι οι φασίστες δρουν εκτός συστήματος, ενώ στην πραγματικότητα συνεργάζονται με το σκληρό πυρήνα του κατασταλτικού μηχανισμού. Πολλοί από αυτούς είναι μπάτσοι το πρωί και ναζιστές το βράδυ και συμμετέχουν ως “αγανακτισμένοι πολίτες” σε επιχειρήσεις καταστολής ενάντια σε όσους αντιστέκονται και εξεγείρονται. .Δεν είναι λίγες οι φορές που εμφανίζονται μαζί με τους μπάτσους και επιτίθενται σε αντιφασίστες/αντιφασίστριες.

    Τα ΜΜΕ, ένας άλλος βασικός πυλώνας του συστήματος, αποτελούν βασικό εργαλείο προπαγάνδισης εθνικιστικών, ρατσιστικών και φασιστικών θέσεων. Tο 1992, με αφορμή το μακεδονικό ζήτημα, αυτή η προπαγάνδα κορυφώθηκε και έκτοτε έχει γενικευθεί. Άλλωστε ο εκφασισμός της κοινωνίας είναι το πάτημα που βρίσκουν κάθε λογής φασίστες, ώστε να παίρνουν μία πιο ακραία θέση γύρω από ζητήματα (εγκληματικότητα, μετανάστες) που έχουν τεθεί στον δημόσιο διάλογο και απασχολούν την κοινωνία.

    Προνομιακές σχέσεις με το φασισμό διατηρεί και η εκκλησία. Προσφέρει από χρηματοδότηση μέχρι δημόσια υποστήριξη με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους μητροπολίτες Αμβρόσιο, Άνθιμο κλπ. Σε συνδυασμό με το τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια (με το οποίο διαπεδαγωγήθηκαν γενιές και γενιές) δεν μας μένει καμιά απορία για τα ιδεολογήματα που γεννούν το φασισμό.

    Οι σχέσεις των φασιστοειδών με τους θεσμούς σε συνδυασμό με τις «δουλειές» τους στη «νύχτα» (μαφία) αποδεικνύουν ότι κράτος και παρακράτος πάνε μαζί. Τραμπούκοι και δολοφόνοι, μαχαιροβγάλτες της νύχτας τραμπουκίζουν μετανάστες, ομοφυλόφιλους, τσιγγάνους. Όπως συνέβη τελευταία στα Πετράλωνα με τη δολοφονία του μετανάστη Σαχτζάτ Λουκμάν από το Πακιστάν. Πρακτική που εφάρμοσαν σε επόμενο θύμα και οι δημοτόμπατσοι κυνηγώντας μέχρι τις γραμμές του τραίνου τον μικροπωλητή Μπαμπακάρ Ντιάε μετανάστη από την Σενεγάλη.

    Τον τελευταίο χρόνο νεοναζί εθνικιστές κάνανε την εμφάνιση τους και σε περιοχές της Ανατολικής Αττικής με τη δημιουργία γραφείων στη Λούτσα και στην Ανάβυσσο, χύνοντας δηλητήριο και βαρβαρότητα στις τοπικές κοινωνίες. Από τότε αυξήθηκαν οι ρατσιστικές επιθέσεις, όπως στα Σπάτα που επιχείρησαν να κάψουν ζωντανούς μέσα στο σπίτι τους τρεις μετανάστες από το Πακιστάν.

   

    Όλη αυτή τη βία από το κράτος, το παρακράτος και το κεφάλαιο, που στρέφεται ενάντια στις ζωές μας, πολύς κόσμος την αποδέχεται παθητικά. Ίσως γιατί πιστεύει ότι δήθεν δεν έχει άλλη επιλογή. Ίσως γιατί πιστεύει σε ένα ακόμη παραμύθι που του σερβίρουν, ότι οι θυσίες που του επιβάλουν είναι για το καλό του συνόλου. Ότι οι μετανάστες δήθεν απειλούν το έθνος. Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι «ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων». Τη στιγμή που το 80% του κόσμου κάνει περικοπές μέχρι και βασικών αγαθών, ο Λάτσης το 2012 αύξησε την περιουσία του σε 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια από 2,6 δισεκατομμύρια την προηγούμενη χρονιά.

    Είναι σαφής η θεμελιώδης ανάγκη του συστήματος εκμετάλλευσης να διαμορφώσει τη λογική μας, να εξαλείψει την κριτική σκέψη μας και να μας εμποτίσει φανατισμό για έννοιες αόριστες και μεταφυσικές όπως το έθνος και η θρησκεία. Φανατισμό για διάφορους εθνικούς μύθους που βασίζονται στην φαντασιακή/διαστρεβλωμένη διήγηση της ιστορίας απ’ τα κράτη και που πολύ εύκολα μπορεί να οδηγήσουν σε λογικές περί ανωτερότητας, καθαρότητας και συνέχειας της φυλής. Μύθους που είναι ασπίδα προστασίας για το σύστημα και που τους προτάσσει απέναντι στις πραγματικές ζωές μας όταν χρειάζεται να τις αναλώσει για τα συμφέροντά του.

    Αυτοοργάνωση στις γειτονιές μας, για να δημιουργήσουμε τους όρους και τις συνθήκες ζωής μας. Αυτοοργάνωση για να τσακίσουμε τον φασισμό και οτιδήποτε άλλο αναπαράγει τις υπάρχουσες δομές εξουσίας. Η απραξία και η μη συμμετοχή, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο μία πράξη ευνοϊκή για το σύστημα. Να τσακίσουμε κάθε είδους  φασισμό και να δημιουργήσουμε μία κοινωνία ελεύθερων και ίσων ανθρώπων.

ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ

ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΤΑΪΖΟΥΝ ΜΕ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΦΥΛΗ.

Αντιφασίστριες Αντιφασίστες Ανατολικής Αττικής              antifanattiki@gmail.com

Πατρίδα

Λοιπόν,

αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει

σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός

Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι

και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.

Μα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν

ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν

Ήμουν εγώ στη φωτιά, ήμουν εγώ η φωτιά

είδα το τέλος με τα μάτια ανοικτά.

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη «φυλή» και τη «ράτσα»

προδομένη από μέσα, απ τους πιο πατριώτες

Να χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με τ όπλο στο στόμα

Τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.

Κάτω από ένα τραπέζι το θυμάμαι σαν τώρα

με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα

είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες

Μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.

«Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν!

Τι ωραία που πέφτουν...»

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ τη Σμύρνη

στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα

κι ο άλλος, Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο

στα είκοσι επτά του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί.

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία

στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ άδειο ξενοδοχείο

Αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι

αύριο θα τραγουδάμε στης πλατείας τη γιορτή.

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης

είδα τα χέρια, τα πόδια πεταμένα στη γη

είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο

κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη που απ την ανάγκη κρατιέται

ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπας ζητάει

Ολυμπιάδες κι η χώρα ένα γραφείο τελετών

θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.

Τους είχα δει να γελάνει οι μπάτσοι κι απ την Ομόνοια

να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό

Στο παράθυρο εικόνισμα, άνθρωποι σαν λαμπάδες

και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό.

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη Γραμμή

για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα

Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη

ο Σολωμός με Armani και η καρδιά ανοιχτή.

Δε θέλω ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου

ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν θα ταν αγέννητη η γη

Δε με τρομάζει το τέρας, ούτε κι ο άγγελός μου

ούτε το τέλος του κόσμου, με τρομάζεις εσύ.

Με τρομάζεις ακόμα, οπαδέ της ομάδας

του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα

διερμηνέα του Θεού, ρασοφόρε γκουρού

τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο

Προσεύχεσαι και σκοτώνεις, τραυλίζεις ύμνους οργής

έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς

μισείς τον μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω

δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.

Μην μπάινεις στη γραμμή

Από τη διασυλλογική μπροσούρα σχετικά με τους μύθους γύρω από το 1821. http://thersitis.espiv.net/templates/siteground-j15-43/images/photo-arthra10/1821_mythoi.pdf

Σου ΄παν να πας?

Σ' όλα τα παιδιά που πήγανε,που θα πάνε ή δε θα πάνε φαντάροι.

Manu Chao για τις εξορύξεις χρυσού